Ogród nad rzeką w Sochaczewie

Ogród został zaprojektowany i zrealizowany od podstaw na długiej, bardzo wąskiej działce, łagodnie opadającej w kierunku rzeki Bzury. Ze względu na brak możliwości późniejszego przejazdu na tył ogrodu, realizację podzielono na etapy, rozpoczynając prace od końca działki.

Dom, z uwagi na ryzyko powodzi, został wyniesiony ponad poziom terenu, co pozwoliło na uformowanie łagodnych skarp. Ukształtowanie ogrodu musiało zostać dopasowane do naturalnego krajobrazu doliny rzecznej. Ogród podzielono na czytelne strefy funkcjonalne.

Front działki to strefa zmienna sezonowo. Od furtki do wejścia do domu prowadzi nieregularna ścieżka z wielkoformatowych płyt gresowych, poprowadzona pomiędzy różnorodnymi nasadzeniami. Kompozycje roślinne zmieniają się w ciągu roku, zapewniając ciągłość kwitnienia. Dominują tu odcienie bieli, przełamane wiosną akcentami różowych wiśni ‘Kanzan’.

Głównym założeniem było stworzenie ogrodu naturalnego, pełnego kwiatów, przyjaznego ptakom i owadom. Jednocześnie należało zapewnić mieszkańcom intymność, dlatego zaprojektowano zielone ściany z grabów pospolitych, osłaniające widoki z zewnątrz.

Bryła domu składa się z trzech stodół, pomiędzy którymi wydzielono wewnętrzne patio, nazwane na etapie koncepcji Strefą Zen. Latem zamienia się ono w soczyście zieloną, spokojną przestrzeń z drewnianym tarasem. Rośliny dobrano tak, aby po zimie dodawały Inwestorom energii i wprowadzały wyraźny efekt odrodzenia. Wiosną, przechodząc z sypialni do kuchni, widoczne są czerwone tulipany, liriope, niebieskie wielosiły oraz kwitnące różaneczniki. Latem patio staje się miejscem wytchnienia, dominują tu falujące trawy (hakonechloa), ciemna zieleń różaneczników i runianki japońskiej oraz soczysta zieleń karmników ościstych. Całość uzupełniają głazy i ścieżki z naturalnego łupka.

Główna strefa wypoczynkowa to obszerny taras z zewnętrznym basenem. Z tarasu prowadzą schody terenowe, poprowadzone pomiędzy rabatami preriowymi, bezpośrednio do wgłębnika z paleniskiem. Główny ciąg komunikacyjny w tylnej części ogrodu stanowi trawnik ukształtowany na wzór meandrującej rzeki.

Tył ogrodu najpełniej prezentuje się latem, niemal co tydzień zakwita tu inna grupa roślin. Przestrzeń wypełniają rabaty preriowe złożone z kolorowych bylin, takich jak różne odmiany jeżówek, dzielżany, rudbekie, rdesty, krwawniki, werbena patagońska, przegorzany, boltonia czy perowskia. Kompozycje bylinowe zestawiono z trawami ozdobnymi oraz wierzbą purpurową. Każde okno domu otwiera się na inną, unikalną kompozycję roślinną, dzięki czemu ogród jest doświadczany z wielu perspektyw, zmiennych wraz z porami roku.